De porseleinen duif

on 04 March 2015

Van 1960 tot 1964 heb ik als dienstmeisje bij Graaf en Gravin van Limburg Stirum gewerkt, de grootouders van de huidige generatie.  Een betrekking die een grote indruk op mij maakte. de grote kamers, het prachtige antiek, en de vele mooie serviezen en bestekken.  Het personeel bestond uit een butler, een huishoudster, een dienstmeisje voor dag en nacht, en een meisje voor hele dagen, dat was ik dus.  Ook een verpleegster was er de laatste twee jaar aanwezig, omdat mevrouw toen al ernstig ziek werd, en later voor meneer de zorg op haar nam.  In die korte periode is er dus veel gebeurd, zoals het overlijden van mevrouw, en een jaar later het overlijden van meneer van Limburg Stirum.

Ook Graaf Jan en Mevr. Heidi, met hun kinderen kwamen daar regelmatig op bezoek.  Regelmatig kwamen er gasten, en dan was er veel stres in de keuken bij de huishoudster en de butler om alles in goede banen te leiden.  Bepaalde omgangsvormen waren mij totaal vreemd, zoals het afstappen van de fiets, als ik meneer en mevrouw tegenkwam.  En een voorval wat mij altijd bij is gebleven, is dat tijdens het schoonmaken, een kostbaar porseleinen duifje is gebroken, en we dat zelf weer gelijmd hadden.  Natuurlijk kwam het uit wat we gedaan hadden. Ik weet nog dat Graaf Jan zei, ik had nog liever gehad dat mijn nieuwe Mercedes in de brand vloog.  Maar nadien is er nooit meer over gesproken, en had het voor ons geen gevolgen.  Al met al een paar mooie jaren om mee te maken hoe in adellijke kringen geleefd werd.  Bertha Voskamp Rorije